Stüdyoda Kavga, Sahnedeyse Efsane: Oasis’in Dağılmaya Giden Yolu
90’ların Britpop sahnesini sarsan şarkılar, milyonları peşinden sürükleyen konserler… ve tüm bunların arkasında bitmeyen bir kardeş kavgası.
Bu, sadece bir grubun dağılma hikâyesi değil; kardeşlik, ego, şöhret ve müziğin aynı sahnede nasıl hem mucize hem de felaket yaratabildiğinin hikâyesi. Stüdyoda kavga eden, sahnede ise milyonları tek bir ağızdan şarkı söyletmeyi başaran Oasis’in, adım adım kopuşa giden yolculuğuna yakından bakıyoruz.
Her şey, Manchester’da işsizliğin ve sıkışmışlığın içinde başladı.
Oasis’in hikâyesi, 90’ların başında Manchester’da umutsuzlukla yoğrulmuş bir gençlik ortamında filizlendi. Noel Gallagher’ın farklı gruplarda müzisyenlik yaparken biriktirdiği şarkılar, Liam Gallagher’ın ise sahnede parlayan tavrı vardı. Bu ikili bir araya geldiğinde ortaya “azla iddialI bulunan ama kısa sürede Britpop’un yönünü değiştiren bir ekip çıktı. Oasis daha baştan kendini iyi bir grup olarak değil, en iyisi olarak konumlandırıyordu.
İlk albümle gelen başarı, kardeşlikten çok egoyu besleyen bir yarışa dönüştü.
1994’te çıkan Definitely Maybe, İngiltere’de liste rekorları kırdı ve Oasis’i bir anda ülkenin en büyük grubu yaptı. Ancak bu başarı, iki kardeş arasındaki dengeyi bozdu. Noel “beyin”, Liam ise “yüz” olarak görülmeye başlandı. Röportajlar, ödül törenleri ve kulisler, kimin daha önemli olduğu tartışmasının sahnesine dönüştü. Sahnedeki uyum, sahne arkasında yerini sessiz bir rekabete bıraktı.
Dünyayı fetheden albüm, grubun içindeki çatlakları da büyüttü.
(What’s the Story) Morning Glory? Oasis’i global bir fenomene dönüştürdü. Stadyum konserleri, MTV dönemi klipleri ve herkesin ezbere bildiği şarkılar… Ancak bu dönemde uyuşturucu kullanımı, bitmeyen turneler ve iletişimsizlik had safhaya çıktı. Noel daha kontrollü olmak isterken, Liam kaosu besleyen taraf oldu. Müzik zirvedeydi ama grup içi bağlar hızla kopuyordu.
Stüdyo kayıtları, müzikten çok sabır testine dönüşmeye başladı.
Oasis stüdyoya girdiğinde, çoğu zaman kayıt alınmasından çok tartışma yaşanıyordu. Liam’ın geç gelmeleri, Noel’in mükemmeliyetçiliği, diğer üyelerin arada kalması… Şarkılar çoğu zaman ayrı odalarda, ayrı zamanlarda kaydedildi. Birlikte üretmek yerini “aynı albümde bulunmaya” bıraktı. Oasis artık bir grup gibi değil, aynı adı taşıyan bireyler topluluğu gibiydi.
Sahnedeki karizma, kulisteki öfkeyi gizlemeye yetmiyordu.
Canlı performanslarda Oasis hâlâ bir fenomendi. Liam’ın meydan okuyan duruşu, Noel’in gitarla kurduğu bağ seyirciyi büyülüyordu. Ama konser öncesi ve sonrası yaşananlar çoğu zaman manşetlere taşınıyordu. Kırılan gitarlar, yarım kalan konserler, basına yansıyan kavgalar… Oasis, müziği kadar kaosuyla da konuşuluyordu.
Yıllar geçtikçe şarkılar olgunlaştı, ilişkiler ise tam tersine; savruldu.
2000’lere gelindiğinde Oasis hâlâ büyük bir isimdi ama eski kimyasından uzaktı. Albümler başarılıydı, şarkılar hâlâ kaliteliydi; fakat kardeşler arasındaki bağ neredeyse tamamen kopmuştu. Noel artık grubu ayakta tutan kişi olduğunu düşünürken, Liam bunun kabul edilmesine tahammül edemiyordu.
Paris’te patlayan son kavga, yıllardır biriken her şeyin dışavurumuydu.
2009’da Paris’te, konser öncesi yaşanan tartışma artık geri dönüşü olmayan bir noktaya geldi. Liam gitarları kırdı, Noel sahneyi terk etti ve kısa süre sonra Oasis’in dağıldığını duyurdu. Bu, ani bir karar değil; yıllardır ertelenmiş bir sondu. O an sadece son perde indi.
Oasis dağıldı ama hikâyesi, Britpop’un kalbinde yaşamaya devam etti.
Bugün Oasis yok ama şarkıları hâlâ stadyumlarda, evlerde, kulaklıklarda çalmaya devam ediyor. Kardeşler hâlâ barışmadı, yeniden birleşme söylentileri hiç bitmedi. Belki de Oasis’i efsane yapan şey tam olarak buydu: bitmemiş bir hikâye, yarım kalmış bir barış ve zamana meydan okuyan şarkılar.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
Yorum Yazın